Primaire Levensbehoeften

Nog nooit heb ik een snoekbaars aan de haak geslagen. Een snoekbaars vangen lijkt me geweldig: zie een beest van 80cm (ik vang natuurlijk direct een grote) maar eens in je koekenpan te krijgen. Dat is nog eens een uitdaging.

In het bezit van een heuse motorboot (lees: wastobbe met een motortje uit 1963) besloot ik het zaterdag op de Grote Rivier te gaan proberen. Ik vroeg me af of mijn kleine bootje geen speelbal van de elementen zou worden op dit grote water, maar dapper wendde ik de steven naar het noorden. Wat was het mooi! Ik wist niet dat de Grote Rivier zo groots is, zeker wanneer je uit de toch wat benauwde sloten komt varen; het was adembenemend. De gebouwen die strak tegen de kade liggen, de lage bebouwing aan de overkant, oude huisjes op schiereilandjes en moderne flatgebouwen half in het water, geweldig! Maar goed, voor een esthetische beleving kan je ook naar de bioscoop. Er moest gevist worden.

Het water overstekend voelde ik onder mijn boot de scholen snoekbaarzen al voor me uit vluchten, en mijn scherpe vissers-instinct sprak klare taal: dit gaat goedkomen. Maar ja, waar begin je? Met de wind en de stroming lukte het me niet om ook maar enigszins comfortabel vanuit de boot te vissen -niet dat de wind te fel en de stroming te sterk was, maar mijn bootje is wellicht wat te klein- dus ik besloot koers te zetten naar de overkant, om aldaar deze beesten te belagen. Nu moet je natuurlijk niet gaan vragen, waarom ik dan niet gewoon mijn bootje thuis liet en ging vissen vanaf de kade.

Bijna bij de overkant aangekomen haperde de motor en sloeg af. Ondertussen al vertrouwd met de vele perikelen van mijn oude 3pk Tomos-motortje wist ik: water in de tank. Gelukkig dreef de wind mij richting de wal. Met water in de tank kan de motor soms toch nog even aanslaan, dus ik probeerde de motor te starten. Precies op het moment dat ik merkte dat de schroef de bodem raakte omdat het daar klaarblijkelijk ondiep was, sloeg de motor aan: de schroef sloeg tegen de bodem en het verdraaide breekspietje (een beveiliging tegen een vastlopende motor) brak af. De wind stak ondertussen verder op en ik botste met mijn bootje vrij ruw tegen een woonboot in de inham waarin ik ondertussen gedreven was. Nadat ik mijn bootje even aan de woonboot had vastgelegd kon ik proberen het spietje te vervangen. Afijn, na een half uur was zowel het water uit de tank als het spietje vervangen, en de motor hing weer trots aan zijn spiegel. Ik koppelde de boot opgelucht los en startte de motor; nog voor de motor goed aan was geslagen blies de wind mij terug naar de rotsige bodem waardoor opnieuw het spietje brak.

Om vier uur ‘s middags moest ik toch echt weer thuis zijn, en toen ik na zo’n anderhalf uur eindelijk uit dat vermaledijde ondiepe oord weg was met een tevreden spinnend motortje was het kwart voor vier. Het was weer een genadig dagje voor het snoekbaarzenbestand.

Lees ook:

1. Wildplukwijzer Als je een -niet al te hoog- bootje hebt, kun...
2. Een reuzenfuik Wat doe je als het te koud is om te...
3. $%#^@%#$!!! Ik raak regelmatig shadjes en twisters kwijt aan de bodem...