Vorige week legde ik een baars in het zout in de koelkast, met de bedoeling hem er afgelopen zondag weer uit te halen. Helaas raakte ik zelf haast gevriesdroogd toen de sneeuw mij zondag belemmerde naar huis te keren. De dagen erna hadden geen vis nodig om druk genoeg te zijn, dus pas zojuist wierp ik een blik op het visje.
Op het eerste gezicht is er weinig veranderd. De vinnen zijn net zo felrood als vorige week en het baarsje ziet er daardoor nog steeds vers uit. Wel is het zout in de bak duidelijk vochtig, en voelt de vis zelf stijf aan. In tegenstelling tot wat ik verwachtte, stinkt mijn koelkast in het geheel niet: pas als ik mijn neus op de vis druk, ruik ik iets vissigs wat doet denken aan de zee. De typische zoetwater/slijmlucht die om zoetwatervissen hangt is nergens meer te bespeuren; een zoetwatervis gaat dus naar zee ruiken als je hem zout! Vreemd maar op een bepaalde manier ook niet onlogisch.
De baars lijkt iets meer dan zijn oorspronkelijke gewicht van 100 gram te wegen, hoewel ik bij het wegen ontdekte dat mijn weegschaal niet meer helemaal goed is. Ik houd dus een slag om de arm maar dacht zo’n 110 gram te meten. Ik verwachtte dat de vis al wat gedroogd zou zijn maar waarschijnlijk is het vocht in de vis vooral zout vocht geworden. Wat inderdaad zwaarder is.
Het is nu zaak om de vis te gaan drogen. In afwachting van droog weer houdt ik de vis nog even in het zout, maar zodra het niet meer miezert zal ik de vis op een roostertje uit mijn raam schuiven, zodat de droge koude lucht aan het werk kan. Ik houd jullie op de hoogte.
Lees ook:
- Vis drogen (3) Op dit moment regent het hier niet. Temperatuur is volgens...
- Vis drogen (1) In mijn vriesvak lag nog een bevroren baarsje dat ik...
- Kaasfondue Alweer twee jaar geleden kreeg ik als verjaardagscadeau een fonduepan....
0 reacties tot nu toe ↓
Nog geen reacties... Schrijf een reactie door onderstaand formulier in te vullen.
Laat een reactie achter