Primaire Levensbehoeften

Zo’n apparaat op de trekhaak is natuurlijk een must voor de hedendaagse vinexjager!

[Lees verder→]

De vossebout lag al een paar weken in de diepvries; een eventuele E. multilocularis (een enge worm die je lever opeet waardoor je sterft) is zo onschadelijk gemaakt. Belangrijker nog: zo bedierf de bout niet. Dat gebeurt namelijk met vossevlees op kamertemperatuur. Waarschuwingen van vele kanten kondigden onheil aan. Vos zou een vieze smaak afgeven die dagen [...]

[Lees verder→]

De vier ganzen die ik meekreeg, als dank voor onze onmisbare hulp bij de jacht, waren -in tegenstelling tot de kip bij de Albert Heijn- niet voorverpakt. Dat moest ik dus zelf doen, dat voorverpakken. Ik stroopte de ganzen, uiteraard volgens de regels van ons eigen Vinexjagershandboek. Plukken was een arbeidsintensieve optie, en niet nodig [...]

[Lees verder→]

Best leuk hoor, jagen in de stad cq vinexwijk. Maar afgelopen zaterdag zaten ondergetekende en meneer Wateetons écht stoer te doen, verborgen in het riet in een uithoek van ons land. Stoer doen is hier: doodstil zitten, bukken als er ganzen overvliegen en bada bing! hopen dat het raak is. Een jachtvergunning hadden we niet, [...]

[Lees verder→]

Nog even terugkomend op het duifje van gisteren. De arme duif is van zijn nestje af gemept, denk ik. In elk geval kreeg ik dit eitje erbij! Het duivenei smaakte naar, nou ja, ei. Het eiwit was wat anders dan van normale kippeneieren: ook na het bakken bleef het nog wat transparant, alsof het niet [...]

[Lees verder→]

Kijk, dit zijn nog eens verjaardagscadeautjes waar je wat aan hebt! Vers uit de Vogelaarwijk, met dank aan K.L. te U.!

[Lees verder→]

Deze keer een gastbijdrage van K.L. te U. Beelden zeggen meer dan woorden.

[Lees verder→]

Op de N9 bij Schoorl rijden de auto’s erg hard. Afgelopen week zó hard, dat ik maar liefst twee verkeersslachtoffers telde: Links een zilvermeeuw, rechts een meerkoet. Beide waren zowel dood als enigzins onderkoeld, met ijs op de veren. Ik kon het niet laten en nam de vogeltjes mee naar mijn vakantieadresje, waar ik ze [...]

[Lees verder→]

Na een dag aan het Oosterscheld-strand hadden we onze buik behoorlijk vol van al het zeevoedsel. Best lekker hoor, gekke zee-dingen proeven, maar als je op de terugweg bij iedere boer of wind de Oosterschelde weer ruikt, weet je dat je te ver was gegaan. Naast deze heerlijke McChicken at ik ook nog een McOriental [...]

[Lees verder→]

De ondertussen tot vervelens toe uitgekauwde middag aan de Oosterschelde heeft al krabben, garnalen, oesters en mosselen opgeleverd. Ook in grote getale aanwezig waren deze alikruiken of kreukels zoals ze in Zeeland worden genoemd. In de verwachting dat het nooit erger kon zijn dan een rauwe oester, namen we er een boel mee naar huis. [...]

[Lees verder→]