Primaire Levensbehoeften

Gisteren ging ik vissen in de havens. Daar zouden zich obscure vissen als haring, kabeljauw en tong bevinden. Ik had mijn hengel nog niet te water gelaten of de dobber ging al onder; bij het ophalen was mijn aas, een stukje brood, weg. Nieuw aas eraan, ingooien en direct schoot de dobber weer onder: weer het aas weg. Zo ging het een tijdje door totdat ik doorkreeg dat ik moest ingooien en -zonder op de dobber te letten- direct weer moest ophalen; nu zat er iedere keer een klein visje aan. Prachtige visjes waren het, afgeplat van onderen, mooie vinnen en bruin gevlekt.

Ik gokte dat het een rivierdonderpad was, die ik wel eens op foto’s had gezien. Leuk om zo’n zeldzaam visje te vangen, maar ook weer jammer: zeldzame visjes eet je niet op. Thuisgekomen zocht ik op of het nu werkelijk om dit zeldzame diertje ging, maar het bleek te gaan om het zogenaamde dikkopje (pomatoschistus minutus), een doodnormaal visje in brakke wateren.

Vandaag keerde ik terug naar deze plek. Ik ving in een half uur 15 van die kleine visjes. Een deel ging de vriezer in, als snoekbaars-aas. Het andere deel was voor de pan. Ik at ze gefrituurd met wat citroensap, zó met graat en al. Een beetje papperig waren ze, maar toch best te eten.

Lees ook:

1. Zo kan ik toch niet vissen! Een paar dagen geleden ging ik weer eens op jacht....
2. Goedkope zalmfilet Ik wilde vandaag eens iets totaal anders dan paard. Wat...
3. Smakelijke baars   Vooraleer de slag om de grachten aan te gaan...