Na een lange dag kwam het einde van het brouwproces in zicht. De wort was al met de hop gekookt en ik hoefde het alleen nog maar te koelen en gist erbij te doen. Na een tijdje te koelen las ik een temperatuur van 40 graden af en vond het wel koel genoeg. Er dreef een hopbloem in, die ik er met mijn hand uitviste. Ik liet per ongeluk een zeef in de wort vallen. En ik deed er gist van een jaar oud bij.
Die nacht sliep ik niet lekker. Wort is niet meer steriel als je je hand erin steekt! Gist gaat langzaam dood bij 40 graden! Gist van een jaar ís al bijna dood! Ik droomde van bacillen die mijn bier opdronken, en werd zwetend wakker. De hele dag baalde ik dat ik mijn bier had verknoeid.
Plotseling wist ik het! Het was zo simpel: ik kookte het wort opnieuw, even maar. Lang genoeg om zowel de gist als de bacillen de genadestoot te geven. Het weer steriele wort koelde ik en ik deed er verse gist bij. Steriele wort, goede gist, dat zou toch genoeg moeten zijn?
Als dit lukt, als bier tweemaal gekookt kan worden zonder smaakproblemen, is dat een mooie oplossing om bier te laten ‘herkansen’ wanneer er iets mis gaat bij de vergisting.
Lees ook:
- Handig stickertje Het linkerstickertje kocht ik vorige week voor drie euro. Het...
- Gist jatten Gisten zijn er in soorten en maten. Er is wilde...
- Liters en liters bier In een stiekem hoekje op mijn kamer stonden liters bier...
2 reacties tot nu toe ↓
1 K.L. te A. // 24 Oct 2009 om 1:45
blij dat zonder mij niet alles van een leien dakje gaat! ik duim voor je!
2 tim // 28 Oct 2009 om 10:07
Sjoerd,
Die monniken deden dat toch anders. Misschien moet je een oude kloosterbrouwerij op de kop tikken, heb je de rust en de ruimte om te werken.
Ach, wat maakt het ook uit, zolang de gist maar werkt en er een prikkelend percentage wordt bereikt.
Laat een reactie achter