Primaire Levensbehoeften

hoe te overleven in de Grote Stad

Primaire Levensbehoeften header image 2

Een weekje proeven van de zee (2)

10 October 2008 · 3 Reacties

Ik heb één keer oesters gegeten, gestoomd door een Japanner. Het smaakte een beetje naar vis, maar vooral naar de saus die eroverheen was gegoten. Afgelopen maandag in Zeeland leek het alsof de hele kustverdediging opgebouwd was uit oesters. Zo ver het oog reikte lagen er grote massa’s oesters langs de dijk. Ik wist dat ik eraan moest geloven, peuterde dus met een mes een grote losse oester open, en slobberde de inhoud naar binnen.

Het was, om het maar positief te formuleren, een smaaksensatie. Waar ik een vissige smaak verwachtte, kreeg ik een ontzettend zoute hap zeewater naar binnen. De glibberige massa smaakte eerst naar zee, toen naar zeewier, toen naar appel of sla of iets groenigs wat ik kende maar ik wist niet waarvan.

Van de gastronomische schrik hersteld pakte ik na een half uurtje nog een oester. Ook al wist ik nu wat ik moest verwachten, de schok was er niet minder om. Ik kon me nu wel beter concentreren op de smaak, en herkende nu… meloenschil. Zeeuwse oester smaakt naar meloenschil, zij het dan één die een week in de zee heeft gedreven. Is dit lekker? Ik weet het nog niet.

Later op de dag, weer thuis, probeerden we oesters te frituren. Nu was de smaak bekender: we herkenden namelijk de olie. Beter te eten voor een ongeoefend oesteraar, maar zeker minder interessant.

Lees ook:

  1. Een weekje proeven van de zee (6) De ondertussen tot vervelens toe uitgekauwde middag aan de Oosterschelde...
  2. Een weekje proeven van de zee (3) Een grote laag zeewier aan de Oosterschelde-oever bleek een groene...
  3. Een weekje proeven van de zee (1) Behalve de bekende haring of kibbeling die men wel eens...

Tags:

3 reacties tot nu toe ↓

  • 1 matthijs // 12 Oct 2008 om 1:23

    “De glibberige massa smaakte eerst naar zee”

    Dat zei mijn vrouw ook, toen ze voor het eerst oesters at. Kennelijk ben jij, net als zij, een landrat en vind je het vreemd dat eten wel eens gewoon naar “zee” smaakt (vergelijk: zeekraal).

    Neem van mij (en van haar) aan dat je eraan went.

  • 2 Sjoerd // 12 Oct 2008 om 11:08

    Een pak van mijn hart! Hoeveel oesters had je vrouw nodig om eraan te wennen? Dan tik ik die snel met een potje bier weg, ben ik door die vervelende gewenningsperiode heen.

  • 3 matthijs // 12 Oct 2008 om 11:41

    Mijn vrouw was er na haar eerste oester overheen, al kwam dat vooral omdat ze de tweede met citroensap overgoot. Daar krijgt zo’n beest wat extra smaak van.

Laat een reactie achter