Primaire Levensbehoeften

Om de perziken niet nog verder te laten beschimmelen, wilde ik er sap van maken. Ik heb zo’n oude sapcentrifuge die prima werkt voor kleine hoeveelheden fruit. Op de één of andere manier wilden de perziken echter niet uitgeperst worden: de pulp bleef vochtig maar het sap liep er niet uit. Wat nu?
Gelukkig had ik daar [...]

[Lees verder→]

Vannacht droomde ik ervan: bakken vol baarzen, zover het oog reikt. Voor slechts 4,50 de kilo. Of 8 voor 2 kilo. Ik nam er gauw een foto van, voordat ik weer wakker werd.

[Lees verder→]

De Oriental Food Centre op de Eerste van Swindenstraat 45 heeft niet alleen een prachtige slagerij maar ook een bijzondere promotietechniek. Vandaag delen ze gratis kratten wilde perziken uit. Oké, ze zijn wat hard en sommigen zijn flink beschimmeld, maar welke andere groenteboer laat maar liefst twéé van zijn personeelsleden buiten staan om iedereen een [...]

[Lees verder→]

Mijn trouwe Italiaanse mokkapotje heeft sinds de verhuizing naar de Grote Stad vrijwel altijd in de kast gestaan. Nescafé was de handige snelle variant voor een simpele cafeineshot zonder risico op mislukking, en de grote logge koffiepot op het aanrecht heb ik nooit gemogen. Dat lelijke ding maakt koffie waar ik op de een of andere [...]

[Lees verder→]

Vandaag heb ik, in plaats van me te storten op mijn scriptie, twee kilo Conférence-peren vermalen tussen de tanden van mijn sapcentrifuge. Minder leerzaam maar erg inspirerend. Eigenlijk waren de peren nog vrij hard, maar dat blijkt niet te deren: het sap is mierzoet. Dat sap staat nu, als het tenminste niet al aan het [...]

[Lees verder→]

Een onmiddelijke verheffing in de orde van oranje-nassau als Groot-Officier, dat is wat deze meneer verdient…

[Lees verder→]

Gisteren naast een smakelijk baarsje ook een kleine roofblei gegeten. Een esthetisch wondertje met zijn smalle lijf, grove schubben en harde baars-achtige vinnen, maar erg lekker was het niet. Ik vroeg me af of deze beesten volgens sommigen toch te eten waren, en zocht op duitse sites: de duitsers eten hun vis tenminste nog op. Volgens de [...]

[Lees verder→]

Na verwijdering van een paar op echte Escargots lijkende heesterslakken (die ik zonder wroeging de gracht inwierp, als voer voor baarzen – dat ze maar lekker dik mogen worden), rest in mijn emmer slechts een grote populatie tuinslakken, die naar ik meende niet heel eetbaar is maar wel grappige kleurtjes heeft en daarom toch ook [...]

[Lees verder→]

Na grondig onderzoek blijkt dat ik erin ben geluisd! Mijn beperkte vaardigheid in het determineren van de slakken deed mij denken dat ik -naast grappig gekleurde tuinslakken- segrijnslakken oogstte. Maar niets van dat al! Het waren heesterslakken!
Nu schijnen deze volgens sommigen nog steeds min of meer eetbaar te zijn, maar ik weet nu dat er [...]

[Lees verder→]

Nog niet zo lang geleden viel mij het lumineuze idee ten deel om aan mijn bescheiden repertoir van overlevingskunsten toe te voegen: het kweken van slakken. Tenslotte kan een mens niet iedere dag op paling- en baarzenjacht, en om op de visvrije dagen wat zelf verbouwde proteïnen binnen te krijgen leek een maaltje slakken me geen slecht [...]

[Lees verder→]