Primaire Levensbehoeften

Nog niet zo lang geleden viel mij het lumineuze idee ten deel om aan mijn bescheiden repertoir van overlevingskunsten toe te voegen: het kweken van slakken. Tenslotte kan een mens niet iedere dag op paling- en baarzenjacht, en om op de visvrije dagen wat zelf verbouwde proteïnen binnen te krijgen leek een maaltje slakken me geen slecht idee. De Dikke van Dam, geprezen zijn naam, wist het me te vertellen: ik moest op zoek naar de segrijnslakken: de kleine vogelvrije neefjes en nichtjes van de (in NL) beschermde wijngaardslak. Maar waar vind je deze slakken in de grote stad?

Afgelopen weekend bevond ik mij op het platteland in Friesland, en waar het gebruikelijk is dat iedereen zijn handen uit de mouwen steekt om moeder aarde te temmen met spade of anderzins, kreeg ik -zalig lot!- de nobele taak van het slakkenbestrijden opgedragen. Op de wijnranken heerste namelijk een grote slakkenplaag: de snotwormpjes knaagden de verse druivenbladeren volledig weg. Mij ging een licht op: ik meende me te herinneren dat de verheven segrijn- en wijngaardslak goed te eten zijn, juist omdat zij hoog boven de grond verse blaadjes eten, in plaats van rottend fruit en gebladerte waar zoveel laag-bij-de-grondse soortgenoten te vinden zijn. Aangekomen bij de druif aanschouwde ik een ware slakken-kolonie!

Weer terug in de stad heb ik mijn emmertje eens goed nagekeken. Ik schat dat ik zo’n dertig forse types heb, en maar liefst tweehonderd slakjes van onder de drie millimeter. Voornamelijk van de bakstenen muur geveegd met de emmer eronder, dat ging rap. In afwachting van een edeler onderkomen (een emmer is toch geen huis voor deze éminences petits-gris!), heb ik ze wat spaghetti te eten gegeven. Niet te versmaden voor een slak, volgens een leuke blog.

Lees ook:

1. Dág slakjes Vandaag gedenken wij de slakken die toch twee maanden gezellig...
2. Slakken deel 3 Na verwijdering van een paar op echte Escargots lijkende heesterslakken...
3. Verraderlijke nepperts – slakken deel 2 Na grondig onderzoek blijkt dat ik erin ben geluisd! Mijn...