Een mens moet wel eens naar de wc, om wat hij eet weer terug te geven aan de aarde. Nuttig, maar voor de rest een weinig inspirerend karweitje. Ik neem dan ook regelmatig de Dikke van Dam mee: vermakelijk om te lezen en je doet er nog weer inspiratie voor een nieuwe maaltijd op. Eigenlijk is het natuurlijk een soort overspel: voordat de ene maaltijd goed en wel weg is, begin je in je hart al aan de volgende eetronde.
Gisterennacht werd ik onderweg naar de badkamer gestraft. Het bijna twee kilo wegende boekwerk glipte uit mijn handen en viel met de punt op mijn voet. Eerst ontstond er een bult met in het midden een bleek weggetrokken kuiltje, maar ondertussen is de verdikking weg en is het een flinke blauwe plek.
Lees ook:
- Rode kool met hachee Sinds de opkomst van de huishoudscholen is het misgegaan met...
- Van Dam-drinkontbijt Waarom bestaan er eigenlijk nog weblogs over eten? We...
2 reacties tot nu toe ↓
1 Meneer Wateetons // 14 aug 2007 om 19:20
Dus je leest zelfs ‘s nachts als je naar de WC gaat de Dikke Van Dam? Meneer van D. zal zich in diepe tevredenheid over zijn leren vest wrijven.
2 Sjoerd // 15 aug 2007 om 1:21
Ik heb uit wraak die nacht maar één lemma gelezen. Een korte. Dat zal die dikke leren!
Laat een reactie achter