Na twaalf jaar op het vat te hebben gerijpt, werd deze port in 1975 aan mijn schoonouders geschonken. Een misser: ze waren geen port-drinkers. Sindsdien stond de fles in de schuur, totdat afgelopen kerstdiner per toeval het onderwerp ‘port’ ter sprake kwam. En zo gebeurde het dat we naar huis gingen met een fles port onder de arm.
Met Oud en Nieuw dronken we hem op, gefilterd door een zeefje. Het hout van de vaten was duidelijk te proeven, maar verder was de port wel wat scherp in de keel en een vlakke zoetheid overheerste. Als volkomen leek op port-gebied zeg ik: geen unieke smaaksensatie maar het was zeker zonde geweest als ik hem nóg langer liet staan.
Lees ook:
- Zeemeeuw en meerkoet Op de N9 bij Schoorl rijden de auto’s erg hard....
2 reacties tot nu toe ↓
1 Robin // 3 jan 2009 om 13:28
Geschonken als in gegeven? Of geschonken als in geserveerd? Met andere woorden, is de fles destijds open geweest?
Wij hadden laatst ook zoiets. Twee flessen bordeaux, 25 jaar terug door mijn ouders gekocht om te rijpen in een zelfgemaakte wijnkelder die niet koel bleef en sindsdien “gewoon” overal mee naartoe verhuisd is. Maar mijn moeder durfde ‘m niet meer open te maken. Wij wel. En ze waren lekker. Lieve wijntjes.
Kan ik hier linkjes zetten? Want hier is een foto van de fles: http://www.flickr.com/photos/fotoosvanrobin/3101869045/
2 Sjoerd // 4 jan 2009 om 16:49
Geschonken als in gegeven. De fles was gelukkig nog dicht. Nu niet meer
Laat een reactie achter