Primaire Levensbehoeften

BROEKSTERWOUDE – Een Friese automobilist heeft maandagavond in Broeksterwoude (Friesland) ruim zeventig meerkoeten doodgereden.

Volgens boswachter Jacob Bijlsma van Staatsbosbeheer was het een verschrikkelijk gezicht. ”Sommige beesten leefden nog, die moest ik afmaken. Zoiets vergeet je nooit weer.”….Lees verder op nu.nl

Nu begrijp ik waarom Jurgen en dr. Wateetons worstlog zijn begonnen:
op het moment dat mensen ook maar vermoeden dat je worst maakt, gaan ze je worst aanbieden!

Zo kreeg ik deze worst uit Hongarije, gemaakt van schaap, geit, en varken. Allemensen, dít is pas een rookworst. Prachtige grove stukken vet, knapperige bite, beetje knoflook en een dikke, dikke rooksmaak. Zo zien wij het graag!

Zuurkoolstamppot, here we come!

Ik kan het niet vaak genoeg zeggen: www.wildernisvlees.nl!!!

Déjà vu…

Deze salami was rood en niet groen, en hij rook naar knoflook maar ook naar kruiden, vlees en vooral: naar salami. Ik hoopte met deze beginners-salami een soort Stegeman-worst te maken: eetbaar maar vast niet geweldig. Het overtrof alle verwachtingen want het smaakt eenvoudigweg fantastisch! Pittig maar niet té, lekker vet en de oregano maakt het wat zoet van smaak. De schimmel was duidelijk te proeven en ook hier en daar te zien; de fuet heeft goed zijn werk gedaan.

Nu gaat bovenstaand stukje worst als een starterscultuur weer mee in een koniks/galloway-salami met varkensvet. Lees allemaal eens over dat prachtige vlees op http://www.freenature.nl/UserFiles/File/lustenenlasten.pdf

Ik maakte een knoflookworst, en hing hem in mijn toilet/badkamer te drogen. De badkamer: ultieme droogplek voor iedere worst, want het is er niet alleen koel (10 graden bij mij dan), het is er ook relatief vochtig (we douchen hier vrij regelmatig). Een permanente stroom ranzige opmerkingen van gasten gegarandeerd, want als een worst in de badkamer hangt roept het blijkbaar ineens hele andere associaties op.

Jammer dat ik vergat de deur dicht te doen toen ik een lang weekend weg was. Hierdoor werd het in de badkamer net zo warm als in de rest van het huis, en vochtig was het helemaal niet meer. De worst droogde zo snel dat de darm er los omheen hing, en de buitenkant werd keihard.

Gisteren waagde ik het erop en sneed ik de worst aan. De knoflookwalm was niet te harden. Mijn lust verging. De groene kleur in de worst vond ik ook wat dubieus: het was geloof ik niet bedorven -hoewel knoflook een boel kan maskeren- maar het duidde toch wel op behoorlijke bacterie-kolonies. Ik sneed voor de zekerheid een ander stuk aan, en daar was de kleur wel goed, maar ook hier die niet te harden knoflooklucht.

Een voedselvergiftiging durfde ik wel te riskeren, maar dat mijn relatie dan voorgoed voorbij was ging me te ver. Deze ik-wil-nooit-meer-van-zijn-lang-zal-ze-leven-met-je-zoenen-worst ging hops in het bakkie. Nooit meer dit recept!

Meneer Wateetons had wormen. Behulpzaam als ik ben, at ik er een paar rauw, bakte de rest op met wat olie, peper en zout en serveerde het mijn gasten. Zelfs de vegetariërs onder hen konden het waarderen, nadat ze over hun eigen bekrompen links-gastronomische bias heen waren gestapt.

Het smaakt naar nootjes, maar dan met pootjes. Lekker bij een biertje. Alles kwam op!