Primaire Levensbehoeften

Best leuk hoor, jagen in de stad cq vinexwijk. Maar afgelopen zaterdag zaten ondergetekende en meneer Wateetons écht stoer te doen, verborgen in het riet in een uithoek van ons land. Stoer doen is hier: doodstil zitten, bukken als er ganzen overvliegen en bada bing! hopen dat het raak is. Een jachtvergunning hadden we niet, dus we lieten anderen schieten. Maar spannend was het absoluut! En het mooiste was: we mochten de buit meenemen, vier ganzen de man!

Nee, we gingen geen zeehondjes doodknuppelen dit keer. Onder leiding van Harm Jan Wilbrink, waddengids te Paesens-Moddergat, gingen we op visexcursie op garnalen, oesters en kokkels. Als het seizoen het toelaat, organiseert Harm Jan ook visexcursies met het botwant, maar augustus is daarvoor niet zo geschikt.

Het was een geweldige mooie en leuke tocht onder leiding van een inspirerende gids, en de opbrengst was fors maar smakelijk: een flinke zak moddervette en vlezige oesters, twee kilo kokkels en een klein kilootje garnalen. Meer had gekund, maar dat hadden we toch niet opgekregen.

Zowel de tocht als de gids zijn een echte aanrader. Wij gingen met twee kinderen, één op de nek en één in een rugdrager; ook dat was heel goed te doen.

En dan nu het filmpje waar u allen op zat te wachten: het houtbrandertje in volle actie. Er staat geen pan op, ik zit slechts de tijd te doden door het affikken van een halve denneboom. Jazeker, dat kan met zo’n houtbrandertje: nutteloos brandstof verstoken. Kom daar eens om met een butagasbrandertje.

En ik moet zeggen: het ding presteert boven verwachting. Zelfs mijn echtgenote, toch niet gemakkelijk te motiveren voor weer iets nieuws, vond het ‘eigenlijk toch niet onhandig en sneller dan een gasbrander’. Leuk is het ook, iedere avond weer een fikkie steken in een gebied waar open vuur verboden is, maar kooktoestellen wél zijn toegestaan.

We hebben een week op dit ding gekookt, de voor-de-zekerheid-gasbrander in de tas gelaten, en het gaat werkelijk als een tierelier! Dus nogmaals: bouw zo’n ding en gooi die stomme gasbrandertjes, spirituspotjes of benzine-en geldvretende monsters weg!

Niet deze, wel zo’n zelfde heb ik op marktplaats op de kop getikt. Een snelkookpan van maar liefst 20 liter, met drukmeter en al. Alleen het gewichtje, noodzakelijk voor de drukopbouw, ontbreekt. En ik twijfel wat over de gedeukte drukmeter.

Eigenlijk is het geen snelkookpan, maar een hogedruk-inmaakketel. Vlees inmaken kan dodelijk zijn wanneer de temperatuur te laag is, maar met deze autoclaaf legt ieder botulisme-wezentje definitief én controleerbaar het loodje.

In afwachting van het gewichtje en nieuwe drukmeter,  via internet zo besteld, ga ik mijn berging maar vast opruimen. Dan kan ik daar straks alle stadsvogels in kwijt, onder hoge druk ingemaakt in potjes.

U wilt vast allemaal weten hoe het torrfisk klippfisk maken afgelopen is. Het was zo eenvoudig als het leek: een schone vis, half uurtje in het zout en dan onder een klamboe te drogen hangen. Drie dagen, achtduizend vliegen en héél veel vislucht later heb je eer van je werk: een keiharde lelijke vis, die met wat water en geduld weer een vers wijtinkje wordt. Praktisch, niet?

De echte gastronoom hangt zijn klippfisk natuurlijk aan een norrsken voor dat authentieke zweedse gevoel. Maar een gewoon touwtje kan waarschijnlijk ook wel.

Binnenkort verschijnt de tweede druk van het onvolprezen Handboek voor de Vinexjager. Spelfouten of andere missers gevonden? Meld het nú, of wacht lekker tot de derde druk…

Deze zomer gaan wij met een kano door Zweden trekken. Het wordt wildkamperen en leven van wat de natuur te bieden heeft: elanden, kötbullar, gravad lax en ander wild.

Je zult zien dat ik weer niets vang, en daarom heb ik op de markt maar wat wijting en sardines aangeschaft om de week toch door te komen. Voor 3 euro en een kilo zout heb ik me daar straks een portie Torrfisk waar de gemiddelde zweedse sportleraar U tegen zegt. Lang houdbaar, lichtgewicht en gewoon cool.

Uit betrouwbare surinaamse bron: een half uurtje in het zout leggen, overtollige zout afkloppen en dan met het weer van nu (lekker warm, beetje zon) in de schaduw in de wind hangen. En dat ga ik dus doen.

Hedenmorgen was ik weer eens op de radio. Ga ik u alweer vervelen?

Dit keer was ik te gast bij BNR, bij Aan de slag met Paul van Liempt. Business News Radio, dat is voor keiharde zakenmensen, financieel experts en vinexjagers. De tough guys dus, en daar pas ik wel tussen.

U kunt mij, en Paul van Liempt, nog ontelbare malen opnieuw beluisteren. Houdt u zich vooral niet in maar klik gewoon hier.

Tegen de tijd dat u in de zomer voor uw Eurocamp-bungalowtent zit, heeft u het Handboek voor de Vinexjager vast al uitgelezen. U zult zich dan ook wel behoorlijk vervelen, als vinexjager zo buiten de stad.

De echte vinexman legt zich er niet bij neer, en knutselt vanuit zijn gehuurde tuinmeubelset even een houtvergasser in elkaar. Uw buren met hun sneue butagas-driepitter of juist hippe ultralichtgewicht MSR-brandertje zullen met jaloerse ogen kijken naar uw kooktoestel van nog geen 300 gram.

Overigens, u heeft alleen maar spulletjes uit de hypermarché nodig, behalve dan een ventilatortje die u in een nederlandse pc-zaak voor nog geen drie euro koopt of uit een oude pc sloopt.
[Lees verder →]